Moederdagactie groot succes

Ruim 60 bloempotten met vlijtige liesjes zijn de zaterdag voor moederdag langs gebracht bij de bestellers. Niet alleen maken ze daar moeders blij mee, ook Team Danilo in Beweging is er erg gelukkig mee. Hieronder het verslag van onze bloemenman ter velde.

Enschede 20 jaar later
niet dezelfde datum
wel dezelfde zaterdag
en hetzelfde mooie weer

Half tien begint mijn dag in mijn geboortestad, koffie bij Willy en Ivana en 40 vlijtige liesjes in de auto. Op naar het Hoge Boekel, daar staat een vriendelijke jonge vrouw mij al op te wachten met een opgeladen bakfiets geregeld via een Koene ridder. Enige uitleg aan deze na oorlogse oude man, de liesjes erin, naambordje bevestigd en op naar de Oliemolensingel, het eerste adres. Ik fiets langs het geboortehuis van mijn zussen en zie mijn opa pruimen oprapen in het tuintje.

Eerste liesjes worden in ontvangst genomen en verder via de singels met Enschedese auto's en af en toe een duits kenteken. Iedereen gedraagt zich en de sfeer is een beetje zomers zwoel. Hoe anders dan 20 jaar geleden toen zwarte rook, een vieze lucht en sirenes het beeld bepaalden. Nu een onzichtbare vijand, maar niet ongevaarlijker. Toch merk je het niet aan de mensen, gewenning ?

Langs het Hogeland en Diekman waar mijn roots voor altijd in de grond zitten, was mooi geweest als ik nog een liesje naar mijn moeder had kunnen brengen, maar voor haar was 2000 de laatste moederdag met soep en een slaatje voor allen. Truus is de volgende ontvangster en is tevreden met de liesjes.

Hans the Hatman meldt zich als mede bezorger met koffie en een lekker koekje en we gaan samen richting het volgende adres. Op de Wesselerbrink zie ik niet meer de huizen van mijn vroegere ULO klasgenoten, maar nieuwbouw met een strakke gevel. Vlak bij het boerderijtje waar ik mijn eerste danspasjes deed een bestelling van 6 liesjes, ze willen graag wit, dus ze krijgen wit.

Dan op naar de Hoeken en we zien inderdaad alle hoeken, zelfs de bakfiets gaat even een stukje over de busbaan. Toch lukt het Hans en de oude man om de adressen te vinden en we zijn weer wat liesjes kwijt. Via het viaduct, daarom heet het zo , richting de stad. Onze wegen scheiden zich nu , Hans neemt in zijn tasje een aantal mee en we wensen elkaar een prachtige dag, die het eigenlijk al is. Simon de Vliegerstraat , de straat waar ik samen met DOS mensen het clubblad stencilde en aan elkaar niette, wil ook liesjes, ze zijn niet thuis, maar in de schaduw moeten ze het overleven tot de avond. Ondertussen zijn de mooie krijtjes , netjes door Kim ingepakt, door alle drempels iets meer krijtjes geworden, maar niemand die er naar maalt, ik tenminste niet.

Het Pathmos op, wat een schitterde volksbuurt eigenlijk, de school , het badhuis, de witte poortjes, te lang niet gezien en ik sta even stil om het allemaal in me op te nemen. De tijd van nozems , patty coats en rock & roll zitten in de straatstenen en hoe symbolisch, juist nu het bericht, dat Little Richard zijn piano in de hemel heeft gezet. Richting Alex met de Muts met een liesje , maar die is niet thuis, zeker een iets dunnere muts aan het kopen in de stad. Een buurvrouw pakt het liesje aan , want in die hete zon voor de deur, nee dat kan niet.

Nog één adres in Enschede, ik fiets dwars door het centrum via het station richting De Roombeek en de knalblauwe lucht brengt me even weer terug naar 20 jaar geleden. Roel ontvangt de laatste 6 liesjes en schiet nog even een fotootje voor het album met de plaatjes die zo goed getuigen van een blijde jeugd. Nu mag de bak fiets weer terug naar de stal, alle liesjes zijn aangekomen waar ze horen en de nog steeds vriendelijke jonge vrouw ontvangt er eentje als dank voor haar bijdrage aan deze prachtige dag, die weer een beetje bijdraagt aan het welzijn van ons mannetje Danilo en zijn familie helden. Bewegen doet bewegen, vertellen mijn beentjes , ik had het niet willen missen...

 

De bloemenman ter velde